Bir tanem,
Tekrar delirmeye başladığıma, kesinlikle eminim.
Sanırım; Yaşadığımız acı ve zorluklarla dolu günlere benzer bir başkasınadaha katlanamayacağız.
Ve ben bu kez kendimi toparlıyamayacağım.
Sesler duymaya başladım...
Ve konsantre olamıyorum.
Dolayısıyla, yapılması gereken en iyi şeymiş gibi gözüken herne ise onu yapıyorum.
Bana mümkün olan en büyük mutluluğu verdin.
Hiç kimsenin olamıyacağı kadar ,her şart ve durumda benimle birlikteydin.
Hayatını mahvettiğimi biliyorum.
Bensiz idare edebiliyordun
Ve bensiz de idare edebilirsin.
Biliyorum.
Görüyorsun ya, bunu bile doğru dürüst yazamıyorum.
Sana söylemek istediğim şey... , hayatımdaki tüm mutluluğusana borçlu olduğum.
Bana karşı tamamen sabırlıydın...
Ve inanılmaz derecede iyi.
Benim için anlamlı olan herşey artık geride kaldı,
Senin mutlak iyililiğin ve şefkatin hariç.
Senin yaşamını daha fazla mahvetmeye devam edemem.
Bizim olduğumuzdan daha mutlu olabilmiş bir başka iki insandaha olduğunu sanmıyorum.
Virginia.
"SAATLER"
Günaydın, doktor! -Bay Woolf.
Birazcık daha kötü, sanırım -Anlıyorum.
Benim fikrim, onu şu anda bulunduğu yerde tutmak.
Günaydın, Leonard.
Günaydın, Virginia.
Uykun nasıldı?
Olaysız.
Baş ağrıları? - Hayır, baş ağrısı yok.
Doktor memnun olmuş gibi gözüküyordu.
Tüm bunlar bu sabahtan mı? -Even.
Bu genç adam metnini sundu.
Üç yüklem hatası,
iki tane de imla hatası buldum.
ve daha dördüncü sayfada bile değilim.
Kahvaltı yaptın mı?
Evet.
Yalancı.
Virginia, bu benim değil
doktorun ısrarı.
En iyisi mi ben, Nelly'i biraz meyvayla beraber, yukarıyamisafir salonuna göndereyim.
Güzel... Sonrada öğle yemeği.....
Nezih bir öğle yemeği, koca ve karısı birlikte oturmuş...
çorba... puding ve dahası.
Eğer gerekirse güç kullanarak.
Leonard, sanırım ilk cümlendeki seçeneği kabul edebilirim.
Çalış o halde.
Fakat sonra yemek yemelisin.
Bayan Dalloway dedi ki
çiçekleri kendisi alacak.
Bayan Dalloway çiçekleri kendisinin alacağını söyledi.
Sally, sanırım çiçekleri ben kendim alacağım.
Ne?
Ne çiçeği?
Kahretsin
Eğer kahvaltını etmezsen hiçbir zaman kocaman bir delikanlı olamazsın.
Sen büyük ağabey olacaksın Bu çok önemli bir görev.
Doğum günün kutlu olsun.
Günaydın, tatlım.
Oh, Dan!
Güller hem de senin kendi doğum gününde
bu çok fazla, gerçekten...
Şimdi sen buradayken, yemeğini yiyeceğini umarım.
Bu senin doğum günün, bana çiçek alabilmek için kalkmamalıydın.
Sen hala uyuyordun Dolayısıyla...
Bizde, eğer biraz daha uyumana izin verirsek daha iyi olurdiye düşündük, öyle değil mi?
Günaydın, Böceğim.
Dinlenmen gerek, Laura. Sadece 4 ay uzaktasın.
Gerek yok, ben iyiyim... sadece biraz yoruldum
Ben de ona, kahvaltısını yemesi gerektiğini söylüyordum!
Dediği doğru.
Ne güzel bir gün!
Siz ikiniz ne yapacaksınız?
Kendi planlarımız var, değil mi?
Ne tür planlar?
eğer her detayı sana önceden anlatırsam....
Bir parti için gereğinden çok şey belli etmiş olmaz mıyım?
En iyisimi ben soru sormayı bırakayım, ahah?!...
Saate, bak - Gitmeye başlasam iyi olacak.
Günün güzel geçsin.
Senin de!
Dan, doğum günün kutlu olsun.
Teşekkür ederim.
Kahvaltını bitirmen gerekli.
Bir pasta yapacağım..
Evet yapacağım şey bu.
Babacığının doğumgünü için bir pasta yapacağım.
Anne, yardım edebilir miyim?
Pastayı hazırlamana yardım edebilir miyim?
Tabii ki, tatlım.
Sensiz hiç bir şey yapmayacağım.
Hayır, elbette, gelmelisin.
Elbette.
Ben herzaman senin... Ve de herkesin seremoniye katılmasınıistedim.
Bunu bilmiyorum. Altmış civarında mı?
Evet ama..bu..bu çok şey ifade edecek.
Tam uygun zamanı.
Asgari yapabileceğim - iyi bir akşam yemeği dileyip,herkeseteşekkür etmek.
Onun için çok fazla şey yapdın.
Ah, bunu bir "evet" olarak al.
Çok heycanlanıcak! -Oh, Tanrım!
Ben heyecanlandım, oh, iyi! -Ya hiçkimse gelmezse?
Ben Clarissa Vaughan.
Evet sadece, ilk önce beni almak için bir araba gönderipgöndermediğini teyit etmek istedim.
Selam, Clarissa! -Selam, selam, Brenda!
Ve sonra saat 9:40 da 679 Hudson'a geçeceksin.
Sonra beni beni şehir merkezinin dışına götürüporada bizi bekleyeceksin...
Saat 7 de bitmiş olacak.
Oh, çiçekler!
Ne güzel bir sabah.
Merhaba, Clarissa.
Nasılsın?
Bir parti veriyorum.
Arkadaşım Richard "Corroders" ödülünü kazandı.
Wow, bu müthiş bir şey!
Eğer ne olduğunu bilseydim...
Bu bir şiir ödülü...
Yaşam boyu emek için.
En prestijli olanı.
Bir şair için, elde edebileceğin en iyi şey.
Oh, çok iyi. Ne istersin? Zambaklar mükemmel.
Hayır, fazla solmuşlar.
Ortancalar, sanırım.
Ve...
oh, oh,sadece gül buketleri.!
Ve...
Sanırım bunları benimle beraber götüreceğim.
Rodney.
Teşekkür ederim.
Aslında, Richard'ın romanını okumayı denedim...
Sahi mi?
Oh, biliyorum.
Bu kolay değil.
Biliyorum. Onu yazması on yılını aldı
Belki sadece bir başka on yılda okumak için gidecek.
O sensin, değil mi?
Romandaki. Bunun sen olmasını bekliyor muydun?
Oh, anlıyorum!
Evet, bir şekilde.
Demek istiyorum ki...bir biçimde.
Richard bir yazar bu onun olduğu şey...
O gerçekten olmuş olaylardan yararlanır.- Evet...
Ve yıllar evvel, o ve ben öğrenciydik, bu doğru.
Fakat, bilirsin, sonra olayları değiştirir. -Oh, tabii!
Kötü anlamda demek istemedim.
Bu daha çok şeye benziyor...
O onları kendisine ait kılıyor.
Bir kadının tüm hayatı...
tek bir günde.
Sadece bir günde.
Ve o günde...
onun tüm hayatı...
İşte ihtiyacımız olan şey, (kıvamını tutturabilmek içinkullanacağımız) yağ.
Bayan Dalloway.
Sen misin?! -Evet.
Benim! Benim!
İçeri gir.
Oh, Richard, bu güzel bir sabah!
İçeriye,birazcık daha fazla ışık girmesine izin vermeliyiz.
Hala sabah mı?
Evet, öyle.
Ben öldüm mü?
Günaydın, sevgilim.
Hiç ziyaretçi geldi mi?
Evet.
Hala buradalar mı?
Hayır, gitiler.
Nasıl gözüküyorlar? -Bugün mü?
Bir tür kara ateş gibi.
Aynı anda hem açık hem de koyu bir tür ateş.
Deniz anası gibi biri vardı.
Şarkı söylüyordu.
Belki Yunanlı'ydı.
Seromoni saat 5 te.
Hatırlıyor musunr?
Ve sonra...
parti hemen seromoniden sonra...
Sana kahvaltı getirdiler, değil mi?
Bu nasıl bir soru...elbette.
Richard, kahvaltını yedin değil mi?
Peki, kahvaltıyı görebiliyor musun?
Kahvaltı burada mı?
Etrafta kahvaltı görebiliyor musun?
Hayır, göremiyorum.
O halde, onu kesin yemişimdir, değil mi?
Sanırım.
Bir önemi var mı?
Elbette var.
Doktorların ne söylediğini biliyorsun.
İlaçlarını almayı aksatıyor musun?
Elbette, buna katlanamam.
Katlanamadığın ne?
Gururlu ve cesur olabilmek...
Herkesin önünde...
Tatlım, bu bir gösteri değil.
Tabii ki öyle! Ve ben gösterimin ödülünü aldım.
Saçmalıyorsun.
AIDS oduğum ve delirdiğim için ödül aldım...
ve bunun için cesur olabildiğim için!
Aslında ben kendimi afişe ettiğim için ödül aldım.!
Hala dayandığın için! -Bu doğru değil!
Kazanmamın nedeni bu!
Eğer sağlıklı olsaydım,ödülü bana vereceklerini mi sanıyorsun?!
Evet, gerçek şu ki.... Buna inanıyorum!
O burada bir yerlerde mi?
Ne?
Ödül?
Ona bakmak isterdim.
Hayır, onu henüz daha almadın.
Bu gece.
Emin misin?
Seremoniyi çok net hatırlıyorum.
Zamanın gerisinde kalmış gibiyim.
Richard.
Bu bir parti.
Sadece bir parti.
Tamamıyla ,sana saygı ve hayranlık duyan insanlar olacak.
Ha, küçük bir parti, öyle mi?
Seçilmiş kişilerle dolu bir parti, öyle değil mi?
Onlar senin arkadaşların.
Tüm arkadaşlarımı yitirdiğimi sanmışdım.
Arkadaşlarımı delirttiğimi sanmışdım.
Yüce İsa. -Oh, Bayan Dalloway...
... daima partiler verir...
sessizliği gizlemek için.
Richard...
hiçbirşey yapmana gerek olmayacak -tek yapacağın orada gözüküp...
kanepede oturmak olacak.
Ve ben orada olacağım.
Bunlar bir grup insan
Sana, eserlerinin yaşamaya devam edeceğini söylemek isteyen.
Bu şekilde mi olacak?
Eserlerim yaşayacak mı?
Bütün bunlara katlanamayacağım.
Neden böyle söylüyorsun?
Yapamam!
Neden?
Çünkü ben bir yazar olmak istedim, hepsi bu.
Ve?
Herşey hakkında yazmak istedim.
Kısa bir zaman diliminde gerçekleşen herşey hakkında.
Kollarında taşıdığın çiçeklerin nasıl gözüktüğü...
Bu havlu - nasıl koktuğu, ne hissettirdiği...
lifleri,iplikleri.
Bütün duygularımız - sizlerin ve benim.
Bunun geçmişi.
Bizim bir zamanlar kim olduğumuz.
Dünyadaki herşey.
Herşey birbirine karıştı.
Tıpkı şimdi herşeyin birbirine karıştığı gibi.
Ve ben başaramadım.
Başaramadım.
Neyle başlarsan başla herzaman başladığındançok daha azıyla sona eriyor.
Tamamıyla kahrolası gurur!
Ve de aptallık.
Her şeyi istiyoruz, değil mi?
Sanırım , istiyoruz.
Beni kumsalda öpmüşdün.
Evet.
Hatırlıyor musun?
Kaç yıl önceydi.
Elbette hatırlıyorum.
Ne istedin?
Yaklaş.
Hemen buradayım.
Yakına gel. Yapabilir misin, lütfen?
Elimi tut.
Kızar mısın...
Eğer partide gözükmez isen mi?
Eğer ölürsem kızar mısın?
Eğer ölürsen mi?
Bu parti kimin için?
Kimin için demekle neyi kastediyorsun?
Neden soruyorsun? Ne söylemeye çalışıyorsun?
Hiç bir şey demeye çalışmıyorum.
Demek istediğim, sanırım ben seni hoşnut edebilmek için hayatta kalıyorum.
İşte bizlerin yapması gerekende bu.
İnsanların yağtığı şeyde bu birbirleri için hayatta kalmak.
Doktorlar sana söylediler -ölmek zorunda değilsin.
Sana söylediler. Bununla yıllarca yaşayabilirsin.
Evet, çok doğru!
Bunu kabul etmiyorum.
Söylediklerini kabul etmiyorum.
Bu senin karar verebileceğin birşey, öyle mi?
Ne zamandan beri bunu yapıyorsun?
Kaç yıldan beri...
daireyi temizliyorsun.
Ya senin kendi hayatın ne olacak?
Sally ne olacak?
Sadece ben ölünceye kadar bekle,
Kendini düşünmen gerekecek.
Bu şekilde nasıl seveceksin?
Richard...
Eğer partiye gelirsen çok iyi olacak,
Eğer gelecek kadar kendini iyi hissedersen.
Sadece bilmeni isterim ki tüm bu şikayet ve mızmızlığıanlıyorum.
Her ne kadar sende tahmin ettiğim kadar bir farklılık yaratmasada.
Elbette yaratıyor, ben mızmızlık yapmaya bayılırım.
Clarissa.
Evet...
Saat 3.30 da geri geleceğim
ve giyinmene yardım edeceğim.
Harika!
Üç buçukta.
Harika.
O gün geldi.
bugün beklenilen gün.
Kaderini tüm çıplaklığıyla gördü.
Af edersiniz, Bayan Woolf.
Bay Woolf,gelmemi ve sizinle konuşmamı istedi.
Neredeyse bitti, Nelly. Beni mutfakta bekle.Çok yakında bitirmiş olurum.
Ne olduğunu söyleyeyim...
Önce birşey istediğini söylüyor sonrada tam tersini,istemediğini söylüyor!
Hiç böyle birşey yapmaz, değil mi?
O asla birşey istemez!
Eğer hususi birşey istiyorsa...
bu kesin bir işaret.
Orada olabilmeyi dilerdim
Keşke ses tonunu duyabilseydim!
Eğer o yüz ifadesini verebilirsen!
"hanımefendi" dedim.
Evet, Nelly, söyle bana. Nasıl yardımcı olabilirim?
Öğle yemeği hakındaydı..
Sadece, kendim karar vermek zorunda kaldım.
Anlıyorum.
Sen böreği seçdin...
Ben kuzu etli böreği seçdim.
Uygun bir seçim gibi gözüküyor.
Yazdığınızla o kadar meşgul oluyorsunuz ki...
Elimde hiç talimat yokdu.
Kızkardeşimin saat 4 te çocuklarla
beraber geleceğini hatırlıyorsun değil mi?
Evet, Madam.. Unutmamışdım.
Çin çayı, sanırım.
Ve zencefil.
Zencefil mi?, Hanımefendi...
Çocuklara bir ziyafet vermek istiyorum.
Zencefil için Londra'ya gitmemiz gerekecek, Hanımefendi.
Henüz bunu bitirmedim, ve daha öğle yemeğinin hazırlanmasıgereken diğer kısmı var.
12.30 treniyle, Nelly, sadece bir saat sonra Londra'ya varmışolursun.
Eğer 2.30 treniyle dönebilirsen, saat 3 ten sonra Richmond'avarmış olursun.
Yanlış mı hesaplıyorum?
Hayır!
O halde, seni alıkoyan herhangi birşey var mı, Nelly?
Londra'ya yapılacak bir gezintiden daha mutluluk verici başka bir şeydaha düşünemiyorum.
Günaydın, Bayan Woolf.
Günaydın.
Daha fazla, yeni yazarların eserlerini yayınlayamayız.
Sana söylemem gerek İlk baskıda on tane hata buldum.
Onlara muhalif olanlara kıyasla daha az kötü.
"Pasandale bir morgdu...
en ufak bir geri dönüşü olmayan"!
Sence, kötü bir el yazısının, hata oranını yükseltmesi mümkün mü?
Eğer uygunsa, kısa bir yürüyüş yapabilirim diye düşünmüşdüm.
Uzağa değil?
Hayır, sadece oraya kadar.
Git o zaman.
Eğer şafağın ortasında yürüyebilseydim, çok mutlu bir adam olurdum..
O ölecek.
Olacak olan bu.
Kendini öldürecek.
Çok önemsizmiş gibi gözüken bir neden yüzünden kendiniöldürecek.
Bir düşünelim bakalım.
Tavayı yağladın mı, anne.
Tavayı yağladım, tatlım annen bile bunu yapmasıgerektiğini bilir.
Yapacağımız şey işte şu.
Un.
Çukur bir kase.
Bir elek.
Ben yapabilir miyim, anne?
Unu ben eleyebilir miyim?
Evet, unu eleyebilirsin,
bebeğim, eğer bu seni mutlu edecekse
Güzel değil mi?
Sencede kara benzemiyor mu?
Tamam. Şimdi...
bir sonraki adım...bir sonraki adımı sana göstereceğim.
dilimleri ayarlamak.
Anne, bu o kadarda zor değil.
Ben de biliyorum, o kadar zor olmadığını,sadece ben...
ben sadece bunu baban için yapmak istiyorum.
Onun doğum günü olduğundan mı?
Evet doğru.
Pastayı fırına verip onu sevdiğimizi gösterelim.
Aksi taktirde onu sevdiğimizi bilemiyecek mi?
Evet doğru.
Tüm şeyleri aldım.!
Gene hemen dışarı çıkıyorum.
Tanrım, ne hayvanat bahçesi!
Neden insanlar kuru temizleme hakında konuşmak zorundalar?
Bunda konuşacak ne var ki?
Sana biraz çiçek aldım.
Neredesin?
Burada.
İşte, beni idare edecek birini buldum. Tüm gece boyunca seninleberaber olacağım.
İyi misin?
Elbette.
Sanırım Richard'ı gördün.
Evet doğru..
Kesinlikle...
Bahse girerim ki şöyle demişdir. "Ha, aklıma gelmişken,tatlım,partiye katılmasam olur mu?"
Üzülme, her zaman çıkagelir...
Oh, tabii!
...bitişte.
Ne?
Richard çalışmaları hakkında konuşma şansını kaçırıyor.
Sanmam. Görünecekdir.
Oturma düzenini belirledin mi?
Evet.
Buna inanmıyorum Louis Waters!Louis'mi geliyor.?!
Richard'ın Louis'i mi?
Evet o.
Onu benim yanıma oturtmuşsun...
Neden her zaman ben (eski)lerin yanına oturmak zorundayım?
Bana üstü kapalı, bir şey mi ima etmeye çalışıyorsun, hayatım?
"Eski" lerin kendilerine ait bir masası olması gerekmez mi?
Tüm "eskilerin" birarada
olabilecekleri bir yer
Tamam sustum.
Heyecandan bayılmamaya çalış.
Clarissa, güzel olacak.
Teşekkür ederim.
Önemli değil.
Neden herşey ters gidiyor?
Olmadı!
Kahretsin!
Olmadı...
Selam, Scott.
Selam, Bayan Barlow.
Anne, anne, kapıda biri var!
Merhaba?
Laura?
Selam, Laura, işine engel olmuyorum ya? -Tabii ki hayır, içeri gir.
İyi misin?
Elbette, neden ki!
Selam, Richie!
Otursana, ocakta kahvem var.
Sen de ister misin?
Lütfen.
Oh, şuna bak, pasta yapmışsın!
Biliyorum.
Olmadı.
Olacağını düşünmüşdüm.
Bundan daha iyi olacağını sandım.
Oh, Laura, neden sana bu kadar zor geldiğini anlayamıyorum!
Ben de bilmiyorum.
Herkes pasta yapabilir. son derece kolay bir şey.
Bahse girerim tavayı yağlamadın.
Tavayı yağladım.
Tamam.
Biliyorsun ki, senin başka yeteneklerin var.
Ve Dan seni öylesine çok seviyor ki bunun farkına bile varmıyacakdır.
Ne yaparsan yap, harika olduğunu söyleyecekdir.
Evet, bu doğru!
Ray'in bir doğum günü var mı?
Elbette var!
Ne zaman?
Eylülde.
Klube gidiyoruz.
Biz her zaman klube gideriz.
Martini içer ve 50 kişi ile beraber günü geçiririz.
Ray'in bir sürü arkadaşı var.
Oh, evet var...
İkinizin de bir sürü arkadaşı var.
Bunda çok iyisiniz..
Ray nasıl? Bir süredir onu görmüyorum.
Ray iyi.
Bu adamlar kendilerini birşey zannediyorlar, değil mi?
Oh, evet, bunu tekrar söyleyebilirsin.
Onlar savaştan çıkıp, evlerine döndüler...Bunu hakettiler, değil mi?
Yaşadıkları onca şeyden sonra -Neyi...hakettiler?
Bilmiyorum...bizleri sanırım... tüm bunları.
Oh, bir kitap okuyorsun. - Evet.
Bunun konusu ne?
Konusu,..Bu kadının akıl almaz ölçüde.. o bir konsomatris, ve akıl almazölçüde bir özgüvene sahip.
ve bir parti verecek. Ve belkide sırf kendine duyduğu güven yüzünden, herkesonun iyi olduğunu düşünüyor...
Fakat değil.
Öyleyse?
Kitty, Ne var? Yanlış olan bir şey mi var?
Bir kaç günlüğüne hastahaneye gitmem gerekli?
Kitty...
Rahmimde bir tür...hayalet var ve..
Ve biz içine girip bakacağız..
Ne zaman?
Bu öğleden sonra.
Senden köpeği beslemeni isteyecektim.
Elbette.
Buraya bunu sormak için mi geldin?
Doktorlar tam olarak ne dediler?
Çok büyük olasılıkla, bu benim hamile kalamamla ilgili
sorunun süregelen nedeni.
Sorun ise...
Demek istediğim, bilirsin...
Ray ile beraber çok mutluyum.
Ve şimdi herşey tersine dönüyor bir nedeni olduğundan dolayıbir neden, hiç tahmin edemediğim.
Çok şanslısın, Laura.
Anneliği tatmayan hiç kimse bence kendini kadın olarak tanımlayamaz.
Ve asıl komedi...
Hayatım boyunca her şeyi yapabildim.
demek istediğim, istisnasız herşeyi, gerçekten.
İstediğim tek bir şey hariç..
Evet. -Hepsi bu.
Oh, en azından şimdi bununla uğraşabileceksin.
Haklısın.
Yaptıkları şeyde bu.. - Bu doğru...- Endişelenmiyorum.
Hayır, bu senin elinde olan bir şey değil..
Sorunda bu zaten...
Hiç tanımadığım bir kaç doktorun elinde!
Birkaç cerrahın, çok büyük ihtimalle Ray'den fazla martiniiçen ve....
Oh, Kitty!
Tanrım, Ray için o kadar çok endişeleniyorum ki.
Buraya gel. - Ben iyiyim, gerçekten.
Biliyorum, iyi olduğunu biliyorum.
Ray için daha çok endişeleniyorum, Eğer herhangi bir şey beklenildiğigibi gitmezse.
Şimd Ray'i boşver...Sadece boşver.
Çok tatlıydın.
Günlük rutini biliyorsun, değil mi?
Çöp kovasını akşamdan içeri al... suyu şimdi kontrol et ve sonra...
Ray onu sabah doyuracak.
Kitty, önemsemedin mi?
Neyi?
Neyi önemsemedim mi?
Seni bırakmamı ister misin?
Sanırım kendim sürsem daha iyi olacak.
Kitty, Herşey yoluna girecek.
Elbette girecek.
Hoşçakal.
Ne? Ne istiyorsun?
Bay Woolf, Bayan Bell geldi!
Saat 4'e kadar gelmemesi gerekli.
Bunun için bir şey yapamayacağım...
O burada!
Sen mükemmel bir meleksin...
Sakın oğlanların seninle alay etmelerine izin verme.
Kaçdı.
Virginia!
Leonard, uygarlığın sonunun geldiğini düşünüyor.
İnsanlar saat dörtte davet edildiler...
...ve saat 2:30 da geldiler.
Oh, Tanrım!
Barbarlar.
Neyse ki, öğle yemeğini tahminimizden önce bitirdik.
Nelly'i zencefil alması için Londra'ya göndermek zorunda kaldım.
Oh, Virginia.
Hizmetçileri çok korkutmadın, değil mi?
Haydi gel!
Kızkardeşin, nasıl?
Frantic, Londra'da gittikçe tuhaflaştı.
Tuhaf mı? Nasıl?
Meşgul.
Meşgul olmak neden tuhaf olsun ki?
Seni partimize davet edecektim fakat...
Gelmiyeceğini biliyordum.
Öyle mi? Bunu nasıl bildin?
Şehre hiç gelmediğini düşündüm.
Çünkü bana hiç sormadın.
Senin gelmen yasaklanmadı mı?
Doktorlar bunu yasaklamadılar mı?
Oh, doktorlar!
Doktorların dediklerine aldırış etmiyor musun?
Viktorya çağından kalmış,tutucu aşağılık bir sürü olduklarında değil!
Ne diyorsun? Daha mı iyi hissediyorsun?
Bu metanet seni daha mı güçlü kıldı?
Diyeceğim, Vanessa, çılgın insanlar bile hatırlarının sorulmasındanhoşlanırlar.
Nessa, Nessa, Nessa...
Merhaba melek yüzlülerim.
Elinizde ne var?
Ne buldunuz? - Bir kuş bulduk.
Sahi mi? Onu nereden buldunuz?
Sanırım bir ağaçdan düşmüş olmalı.
Aman Tanrım! Şuna bir bak.
Belki onu kurtarabilirdik.
Kurtarmak mı?
Sanırım dikkatli olmalısın, Quentin.
Herkesin bir ölüm vakti vardır, ve belki de bu kuşun ki idi...
Haydi mezar yapmak için biraz çimen toplayalım.
Oh, Julian!
Tek söyliyeceğim,en azından üzerinde öleceği bir yatağaihtiyacı var.
Haydi gel, Nessa, bir mezar hazırlıyalım!
Nessa, haydi gel!
Tanrım, peki, geliyorum beni orada bekleyin!
Angelica, iyi olacağız, olduğun yerde kal.
Çok hızlı gidiyorsun, ooh!
Sence güllerden hoşlanır mıydı?
Bu bir "dişi" mi?
Evet, dişiler daha büyük
ve daha az renkli olurlar.
Öldüğümüz zaman ne olur?
Ne mi olur?
Geldiğimiz yere geri döneriz.
Ben geldiğim yeri hatırlıyamıyorum.
Ben de.
O çok küçük.
Evet...evet, bu olabilecek şeylerden biri...
Daha ufak gözükürüz.
Fakat çok huzurlu.
Tamam mı? Bitirdiniz mi?
Kuşun defin işlemi bitti mi?
Evet.
Peki o halde, erken geldiğimiz için hepimiz geri mi çevrileceğiz?
Hayır, elbette hayır.
Haydi, haydi gelin, çocuklar, bir bardak çay içeceğiz.
Oh, kes şunu, Julian!
Julian, içeri gir!
Hey, Böceğim, bir fikrim var.
Başka bir pasta daha yapacağız.
Daha iyisini yapacağız.
İlk yaptığımıza ne oldu?
Ve bunu bitirdikten sonra sanırım dışarı çıkmalıyız!
Evet?
Clarissa? Benim Louis.
Louis Waters. -Louis?
Oh Tanrım, erken geldin.
Sakıncası yok değil mi? Uygun olur mu?
Oh, neden sakıncası olsun?
Çok memnun oldum! -İyi, şimdi!
Sanki işinden seni alıkoyuyorum gibi hissediyorum.
Hayır, neden?
Seremoninin 5 ten evvel olmadığını biliyorum.
fakat bu sabah uçakla geldim.
Güzel, Richard çok şaşıracak.
Seni gördüğüne çok şaşıracak!
Öyle mi düşünüyorsun? - Elbette.
Burada ne yapıyoruz? İçeri geçelim...
İyi misin?
Evet. Bir şey yok.
Sadece parti yüzünden. - Oh, doğru.
Oh, wow, harika gözüküyor! - Teşekkürler
Hala onunla...? - Evet, öyleyim!
Hala onunlayım. On yıldır.
Bu çılgınca. -Neden çılgınca olsun?
Nedeni yok... İçecek birşeyler ister misin?
Biraz su. - Tamam.
Hala editörlük mü yapıyorsun?
Oh, evet. -Bazı yayıncılar için mi?
Uhum. San Francisco nasıl?
Oh, insanların seveceğinizi söylediği şehirlerden biri.
Richard senin orada mutlu olduğunu düşündüğünü söyledi.
Oh, harika. Bu hastalık onu bir medyum yapmış.
Kendini hazırlamalısın,Louis. O çok değişdi...
Kitabı okuyorum. -Oh Tanrım.
Kesinlikle! Sizden, sadece insanların isimlerini değiştirmekten çok dahafazlasını yapmanızı beklerdim.
-Bunun hayal ürünü bir roman olması beklenmiyor muydu?
Üstelik seni 10 cu caddede yaşıyor gibi göstermiş.
Bu ben değilim. -Öyle mi?
Richard'ın nasıl olduğunu bilirsin... Bu hayal ürünü.
Bütün bir bölümün konusu,kadın kahramanın oje alıp almamasıüzerine kurulu
Ve sonra tahmin et - bir 50 sayfa geçtikten sonra almıyor.
Herşey sonsuza kadar uzayıp gidecekmiş gibi gözüküyor......hiçbir şey olmuyor.......
ve sonra, wham! hiç sebepsiz kendini öldürüyor.
Annesi kendini öldürüyor.
Evet, kesinlikle, annesi, fakat hala hiç sebepsiz.
Ben... -Kederden uzak!
Okuması zor bir kitap biliyorum, fakat ben sevdim. Biliyorum.
Sadece tek bir şey beni üzdü.
Nedir o? Seni üzen ne?
İçinde senin hakkında daha fazla şey yok.
Bu çok ince bir düşünce.
Wellfleet'e geri döndüm.
Döndün mü? -Bir gün. Sana söylemedim mi?
Hayır, fakat, sonra, seni hiç görmedim.
Evi hatırlıyorsun... O hala orada.
Senin çok cesur olduğunu düşünüyorum.
Cesur mu? Neden?
Ziyaret etmeye cüret ettin..... Demek istediğim,gerçekle yüzleşebilmecesareti gösterdin.
o duyguları tamamen yitirdiğmiz gerçeğiyle.
Kahretsin! -Clarissa?
Neler olduğunu bilmiyorum. Özür dilerim.
Garip bir ruh hali içindeyim.
Üzgünüm çok kaba davrandım.
Sanırım içimde biriktirdiklerimi dışa vuruyorum.
Gelmemeliydim. -Hayır, senin yüzünden değilsenin yüzünden değil!
Bu daha çok bir önseziye sahip olmak gibi bir şey,ne demek istediğimi anlıyor musun?
Oh, Tanrım, bu büyük olasılıkla partinin vermiş olduğu stres.
Bilirsin...kötü ev sahibesi.
Clarissa, neler oluyor?
Yüce İsa! -Bu ne?
Gitmemi ister misin? -Hayır, gitme!
Gitme...açıkla bana neden bu oluyor.
Yapma! Sakın bana dokunma.
Yüce İsa adına, dokunmasan daha iyi olur.
Bu çok faza.Uçakla sen San Francisco'dan geliyorsun...
ve ben yıllardır Richard'a bakıcılık yapıyorum!
Ve tüm bu süre içinde kendimi bir arada tutabildim.
Problem değil. -Biliyorum.
Bir sabah Wellfleet'te... Oradaydın
Hepimiz oradaydık...
Onunla yatıyordum ve ben dışarıya verandaya çıkdım.
O arkamdan geldi ve elini omzuma koydu.
Günaydın, Bayan Dalloway.
O zamandan beri...Takılı kaldım.
Takılı mı kaldın?
İsime, demek istiyorum.
Ve şimdi sen içeriye giriyorsun.
seni içeriye girerken görmek... çünkü seni hiç görmedim....sana bakmak!
Zaten, bir önemi yok. Onun beraber kaldığı kişi sendin...
Ve ben hayatımın baharındaydım.
Onu terkettiğim gün...
Bir trene bindim ve Avrupayı boydan boya katetdim.
Yıllardan beri ilk kez kendimi özgür hissetdim.
Bana San Francisco'yı anlatsana .
Neyi anlatayım?
Hala gerizekalılara drama dersi veriyorlar.
Hepsi gerizekalı olamaz.
Aslında bunu sana anlatmamalıyım...
Aşık oldum.
Gerçekten mi? -Evet.
Bir öğrenciye. -Bir öğrenciye mi?
Tamamen. Biliyorum...ne düşündüğünü.
Ben hala buna hazır mıyım? Tüm bu şiddete, tüm bu tartışmalara,
kapıların çarparak kapanmasına.
Fakat, bilirsin, nasıl olduğunu.
Daha iyi hissediyor musun?
Birazcık.
Teşekkür ederim.
Sence ben tuhaf mıyım?
Tuhaf mı?
Şanslı da.
Seni Bayan Latch'e bırakacağım.
Yapmam gereken bir şey var.
Anne, gitmek istemiyorum.
Gitmelisin, üzgünüm. Yapacağım bir şey var.
Baban eve gelmeden önce.
Merhaba.
Selam, Bayan Latch. Oğlum pek mutlu değil.
Anne, bunu yapmak istemiyorum.
Gitmeliyim, tatlım.
Annenin yapması gereken şeyler var.
İçeri gir, kurabiyelerim var!
Bebeğim...
Şimdi cesur olmalısın.
Endişelenme. Herşey iyi olacak.
Tatlım!
Haydi, haydi gel, sevgilim!
Anne! -Buna bir son ver!
Anne! Anne! -Artık yeter, buna bir son vermelisin!
Anne, anne, anne...
anne, anne, hayır!
Kahvaltı saat 7-11 arası servise sunulur.
Oda servisi 24 saat emrinizdedir.
Teşekkür ederim, hanımefendi.
İhtiyacınız olan başka bir şey?
Evet,...
Hayır...rahatsız edilmemek.
"O zaman bir önemi olur muydu, diye sordu kendi kendine,Bond Caddesine doğru yürürken."
"Kaçınılmaz bir şekilde,tamamen sona erdirmek zorunda olmasının bir önemivar mıydı?"
"Tüm bunlar onsuz devam etmeliydi..."
"Bir şeye mi gücendi...
veya teselli edici olmamaya mı başladı,
ölümün mutlak bir sonla bittiğine inanmak?"
"Ölmek mümkün."
Angelica için Harrods'ta çok hoş bir palto vardı...
fakat o zaman oğlanlara bir şey kalmazdı Bu çok adaletsizce olurdu.Sadece Angelica kayırılmış olurdu.
Virginia?
Virginia.
Virginia!
Neyi düşünüyorsun?
Hala bizimle misin?
Teyzen çok şanslı, Angelica.
Onun iki hayatı var...
Bir şekilde.... İdare edip sürdürdüğü hayat
ve yazdığı kitapta sürdürdüğü hayat.
Aslında bu onu çok şanslı biri kılıyor.
Neyi düşünüyordun?
Baş kadın karakterimi öldürecekdim.
Fakat fikrimi değiştirdim.
Yapamam.
O zaman, onun yerine bir başkasını öldürmek zorundakalacağım.
Büyüleyici bir ziyaret.
En başından sonuna kadar çok eğlendik.
Şimdiden gitmek zorunda mısın?
Gitmemeni isterdim.
Oh, Virginia, isteyeceğin son şey bizim gürültümüz olacakdır.!
Benim ıslah olmaz,sakar çocuklarım!
Güle güle deyin, çocuklar! -Güle! Güle!
Wallt'a mı dönüyorsun? -Bu gece.
Çekilmez bir akşam yemeğine!
Sen bile kıskanmazdın; Virginia.
Fakat kıskanıyorum.
Bir şeyler söyle, Nessa! Daha iyi gözüktüğümü düşünmedin mi?!
Evet, Virginia, daha iyi gözüküyorsun.
Sence...
Sence ben bir gün unutulabilir miyim?
Bir gün mü?!
Nessa... -Nessa! Haydi gel!
Gel, Angelica, gitmemiz gerek.
Hoşçakal.
Güle güle, küçük kız.
Angelica, tren.
Treni kaçıracağız.
Acele et, büyük adımlarla!
Haydi, haydi gel, çabuk ol, eve gitmek istiyorum!
Çok uzun kaldık -Treni kaçıracağız.
Yaklaş.
Özür dilerim, biliyorum!
Daha erken gelmeyi denedim, gerçeken denedim, Tamam?Lütfen başlama!
İnanılmaz derecede yoğun olduğunu biliyorum
Çünkü bu senin partin.
Julia...
Şimdi, neler yapıyorsun?
İyiyim ben.
Buraya gel.
Neler yapıyordun?
Okuyorum(öğrenim), anne.
O halde...
Ne yapmalıydım, iskemleler?
Hayır, önce masayı ortadan kaldıralım Yatak odasına götürebiliriz.
Louis Waters'la yüzyüze geldim.
Oh, öyle mi? Nerede? -Caddede.
Bütün herkes burada, değil mi? Bütün hayaletler...
Bütün hayaletler, parti için bir araya geliyorlar!
O... öylesine tuhaf ki.
Oh, ne? Bunu göremiyor musun?
Louis Waters'ın tuhaf olduğunu göremiyor musun?
Onun üzgün olduğunu görebiliyorum.
Senin tüm arkadaşların üzgün, anne.
Sen ağlıyordun. Neler oluyor?
Tüm gün boyunca ,bu odanın her bir yanına bakıp durdum vedüşündüm ki
Bir parti veriyorum...
Tek istediğim bir parti vermek!
Ve?
Bunu neden yaptığını biliyorum, bunu kasıtlı yapıyor.
Oh, bu kişi Richard! -Evet, o.
Bunu bu sabah yaptı...
Bana o yüz ifadesiyle baktı.
Nasıl bir bakış?
Şöyle diyen...
hayatın çok değersiz.
Sen...öylesine...değersizsin ki...
Sadece günlük şeyler, bilirsin, programlar ve partiler, ve...
detaylar demek istediği bu.
Söylemek istediği şey bu.
Anne, eğer bunun doğru olduğunu düşünürsen, ancak o zamanönem taşır.
O halde? Öyle mi? Söyle bana.
Onunla beraberken, hissediyorum
Evet, yaşadığımı hissediyorum...
Ve onla olmadığımda ise,
evet, herşey bana bir tür saçmalık gibi...
geliyor.
Seninle demek istemedim! Tanrım!
Asla seninle değil.
Sadece geri kalan herkesle.
Sally?
Geri kalan herkesle.
Yanlış teselli.
Çünkü?
Eğer bana en mutlu olduğun anı söylersen. -Anne...
Bana en mutlu olduğun anı söyle.
Biliyorum! Biliyorum, bu yıllar önceydi.
Evet.
Tek demek istediğin...
bir zamanlar gençtin.
Hatırlıyorum, bir sabah...
şafakta kalkıp...
Birşeylerin olabileceğine dair içimde bir his vardı!
Bilirsin? O duyguyu?
Ve...ve hatırlıyorum kendimi düşünürken.....
"Bu mutluluğun başlangıcı..."
"Bu başladığı yer!"
"Ve, tabii ki, her zaman daha fazlası olacak."
Benim başıma hiç gelmedi
Bu başlangıç değildi,
Bu mutlulukdu..
O andı...
Ah, Nelly, iyi akşamlar. Bayan Woolf'u gördün mü?
Bildiğinizi düşünmüşdüm, Efendim. Bayan Woolf evden dışarı çıkdı.
Hala bana hiç beklemediğim bir keyif sunuluyor...
Pelki bana tam olarak söylersin yapmayı düşündüğün şeyi?
Ne mi yapıyordum? - Seni aramak için çıkdım ve senorada değildin.
Sen bahçede çalışıyordun, ve ben seni rahatsız etmek istemedim.
Sen ortadan kaybolduğunda ben rahatsız oluyorum!
Ben ortadan kaybolmadım.
Bir yürüşüye çıkdım. - Bir yürüyüş mü?
Hepsi bu mu? Sadece bir yürüyüş...
Virginia, şimdi eve gitmeliyiz, Nelly akşam yemeğini pişiriyor...
Şimdiden çok zor bir gün geçirdi. Nelly'in hazırladığı akşam yemeğiniyemeye zorunluyuz.
Böyle bir yükümlülüğümüz yok
Böyle bir zorunluluğumuz bulunmuyor!
Virginia, akıl sağlığına karşı bir yükümlülüğün var.-Bu gözetime tahammül etdim.!
Bu hapis hayatına tahammül ettim. -Oh, Virginia!
"Ben sana refakat etmek için doktorlar tarafından atandım."
Heryer "ben doktorlar tarafından atandım" deyip benim kendi çıkarlarımabiçim verenlerle dolu.
Onlar senin çıkarlarını biliyorlar. - Hayır, ilmiyorlar.
Onlar benim çıkarlarım adına konuşamazlar.- Virginia, ben...
Ben görebiliyorum, senin gibi bir kadın için çok zor olmalıböylesine.... sahip...
Neye sahip? Tam olarak benim neyim? - Senin yeteneğin
Böylesine yeteneğe sahip birinin konu kendi durumu olduğunda en iyibilir kişi olmadığını görmek!
Peki o zaman kim daha iyi bir bilir kişi?
Senin bir geçmişin var.
Sınırlamalarla dolu bir geçmiş. Seni Richmond'a getirdik çünkü sende
sara krizleri,hastalılıklı ruhsal durumlar,gaipten sesler duymalar vardı...
Kendine uygulayacağın kaçınılmaz zarardan korumak için seni burayagetirdik!
Kendini iki kez öldürmeyi denedin.
Hergün bu tehlikeyle yaşıyorum.
Biz kurduk...biz kurduk baskı makinesini, sadece...
kurmuş olmak için değil... sadece bunun için değil
fakat, böylece senin ilgini çekebilecek hazır bir kaynak olacakdı vebelkide hastalığının ilacı!
Çalışmaya ihtiyacım var.
Herşeyi senin için yapıldı!
Senin iyileşmen için yapıldı!
Duyulan aşkdan dolayı yapıldı!
Eğer seni daha iyi tanımamış olsaydım bunu nankörlük olarak tanımlardım!
Ben nankör müyüm?
Beni iyilik bilmez diyorsun!
Hayatım elimden çalındı.
Hiç yaşamak istemediğim bir şehirde yaşıyorum.Ben bir...
hiç yaşamak istemediğim bir hayatı yaşıyorum.
Tüm bunlar nasıl oldu?
Bizim için, Londra'ya geri dönme vakti geldi.
Londra'yı çok özledim.
Londra'da ki şehir hayatını özledim.
Bu konuşan sen değilsin, Virginia.
Bu senin hastalığının bir tür dışavurumu. Bu benim, bu benim sesim!
Sen değilsin... -Bu benim sesim, sadece benim...
Bu senin duyduğun bir ses. -Hayır değil! Benim sesim.
Bu şehirde ölüyorum..
Eğer iyi düşünürsen, Virginia..... seni karamsarlığa sürükleyenin Londraolduğunu hatırlarsın.
İyi düşürsem mi?
eğer iyi düşünürsem... -Huzur verebilmek için, seniRichmond'a getirdik.
Eğer iyi düşünürsem, Leonard, sana tek diyeceğim:
yalnız başıma, karanlıkta mücadele ediyorum...
karanlıkta, koyu karanlıkta ve tek bilebildiğim...
tek anlıyabildiğim şey benim kendi durumum.
Sen bu tehditle yaşıyorsun,söyle bana Benim yok olmamın tehdidiyle yaşıyorsun.
Leonard, bende bununla yaşıyorum.
Bu benim hakkım..
Bu dünya üzerindeki her insanın hakkı.
Ben banliyölerin insanı uyuşturan boğuculuğunu seçmiyorum...
fakat başkentin o insanı acımasızca yüzüstü bırakışı...,işte ben bunu seçiyorum!
En çaresiz hastaya, hatta en bitik durumda olan hastaya bile, birşeylersöylemesine izin verilir
konu kendi iyileşme reçetesi olduğunda.
Bu suretle, insanlığını tanımlar.
Senin hatırın için, Leonard, bu sessizliğin içinde mutlu oldum
fakat eğer Richmond ile ölüm arasında bir tercih yapmak zorundakalsaydım
Ölümü seçerdim.
Peki o halde, Londra'ya gidiyoruz.
Londra'ya geri dönüyoruz.
Aç mısın?
Duyduğum açlık kendime.
Haydi bakalım.
Huzuru, hayattan uzak durarak bulamazsın, Leonard.
Londra'ya kalkacak tren 1. peronda.
Anne. Anne.
Hey, hey Böceğim, sorun nedir?
Selam, Bayan Latch, üzgünüm geciktim. - O iyi. Çok iyiydi.
Sizi gördüğü için çok mutlu oldu. -Oh, bu kadarda kötü olamazdı, değil mi?
Sonra saçınızı mı kısalttınız? - Oh, evet, evet.
Harika gözüküyor. - Çok bir şey yapmalarına gerek yokdu.
Birlikte çok iyi vakit geçirdik.
Çok teşekkür ederim.
O kadar da kötü değildi, değil mi?
Çok uzağa gitmedim.
Hayır, gitmedin. -Bu doğru.
Bir yerde...
Bilemiyorum...
Öyle bir an geldi ki daha ileriye gidebileceğimi düşündüm.
Fikrimi değiştirdim.
Sorun ne, tatlım?
Anne, seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum, bebeğim.
Sorun nedir?
Ne?
Endişelenme, tatlım, herşey yolunda.
Çok güzel bir parti vereceğiz.
Babacığın için çok güzel bir pasta yaptık!
Seni seviyorum, hayatım.
Seni benim, adamımsın.
Anne. Anne.
Richard, benim!
Erken geldin.
Burada neler oluyor?!
Richard!
Burada ne yapıyorsun?
Erken geldin!
Neler oluyor...
...Ne yapyorsun sen? -Bu harika fikir aklıma geldi...
Biraz ışığa ihtiyaç duydum.!
İçeriye biraz ışığın girmesine ihtiyaç duydum!
Richard, sen ne yapıyorsun?
bu harika kanıya vardım.
Deliliğimi ve büyümü, bilmeceyi çözebilmek için birleştirdim...
taki uyuşmaları bulana kadar.
Richard...
Sakın yanıma gelme!
Bana biraz ışığın içeriye girmesine ihtiyacım var gibi geldi.
Ne düşünüyorsun?
Tüm pencereleri ortadan kaldırdım.
Pekala, Richard, benim için basit bir iyilik yap...
Gel, gel otur!
Sanırım, bu geceki partiye hazırlamayacağım.
Partiye gitmek zorunda değilsin...
İstemedin hiçbir şeyi yapmak zorunda değilsin.
Nasıl istiyorsan öyle yap!
Fakat hala saatlerle yüzleşmek zorundayım, değil mi?
Demek istediğim partiden sonraki saatlerle...
ve ondan sonraki saatlerle.
Senin önünde hala güzel günler var,
var bunu biliyorsun!
Hayır doğrusu yok.
Çok naziksin, ama...
bu aslında doğru değil.
Buradalar mı?
Kim?
Sesler.
Oh, sesler her zaman buradalar.
Ve, şu anda duyduğun bu sesler değil mi?
Hayır, hayır, hayır, hayır...
Bayan Dalloway, bu sensin.
Senin için hayatta kaldım...
fakat şimdi gitmeme müsade etmelisin.
Richard ...Ben...
Hayır, bekle, bekle, bekle.
Bana bir hikaye anlat.
Ne hakkında?
Bana gününden bir hikaye anlat.
Ben... ben kalkdım...
Evet?
Ve...dışarı çıkdım...
ve çiçek almaya gitdim...
Tıpkı Bayan Dalloway gibi kitaptaki, biliyorsun.
Evet.
Ve harika bir sabahdı...
Öyle miydi?
Evet, o kadar güzeldi ki...
o kadar serindi ki.
Oh, serin, değil mi?
Evet.
Sanki...sanki bir sahil sabahı gibi?
Oh, evet.
Onun gibi değil mi?
Evet.
O sabah ki gibi...
O eski evden çıkıp gittiğinde.... ve sen onsekizindeydin...
ve ben belki de ondokuzundaydım.
Evet.
Ondokuz yaşındaydım...
Ve bu kadar güzel birşey daha önce hiç görmemişdim.
Sen,sabahın köründe, hala uykulu halde camlı kapıdan ortaya çıkıveriyorsun.
Bu garip değil mi?
Herhangi birinin hayatındaki en sıradan sabah.
Korkarım, parti için hazırlanamayacağım, Clarissa.
Partinin...
hiç bir önemi yok.
Bana karşı o kadar iyiydin ki, Bayan Dalloway.
Seni seviyorum.
Bizim olduğumuzdan daha mutlu olabilmiş bir başka iki insandaha olduğunu sanmıyorum.
Doğum günün kutlu olsun!
Doğum günün kutlu olsun, tatlım.
Bu kusursuz, tek kelimeyle kusursuz.
Böyle mi düşünüyorsun?
Kesinlikle.
Bütün gün çalışmış olmalısın.
Yaptığımızda bu oldu, doğru mu, Böceğim?Bütün gün boyunca çalışdık.
Bu gerçekten harika.
Bu hep istediğim şey.
Bir gün Ritchie, Sana anlatacağım...
Herşeyin nasıl gerçekleştiğini sana anlatacağım.
Anlatma.
Ona hikayeyi anlatmak istiyorum.
Neler oldu? Ben savaşta iken...
kendimi savaşın içinde buldum
o kızı düşünürken, daha önce gördüğüm fakat hiç tanışamadığım kızı...
lisedeyken.
Bu çok garip, narin görünümlü kız
ismi Laura McGrough.
Çok utangaçdı...
ve çok ilginç.
Ve, umarım annen kusuruma bakmaz bunu sana anlattığım için, Ritchie...
fakat o genellikle kendi başına
bir yerlerde otururken göreceğin kızlardan biriydi.
Ve sana diyeceğim, bazı zamanlarda
ben Güney Pasifikte iken
gerçek şu ki ben sürekli o kızı düşünmeden yapamıyordum..
Dan...
Sürekli onu bir eve getirmeyi düşünüyordum
bir hayata...
aşağı yukarı bunun gibi.
Ve işte benim için mutluluk o düşünceydi
O kadının hayali...
O hayatın hayali...
İşte beni devam etmemi sağlayan bu oldu.
Mutluluğumuz hakkında bir fikrim vardı.
Neden biri ölmek zorundadır?
Leonard...
Kitabında, biri ölmek mi zorunda?
Neden?
Bu aptalca bir soru mu?
Hayır.
Belki de soruyu aptal kılan benim.
Asla değil. -O zaman ne?
Geriye kalanların hayata daha çok değer verebilmeleri için, birileri ölmekzorundadır.
Bu bir tezat.
Ve kim ölecek?
Söyle bana.
Şair ölecek.
Hayalperest olan.
Ne yapıyorsun?
Dişlerimi fırçalıyorum.
Yatağa geliyor musun?
Evet, bir dakika içinde.
Yatağa gel, Laura Brown.
Ray'e rastladım ve o bana
"Kitty hastahaneye gidecek" dedi.
Biliyorum.
Ciddi bir şey olmadığını, söyledi
sadece bir check-up.
Çok korkuyorum.
Neden?
Tek dileğim senin ortadan kaybolman...
Belki sabahleyin onu görmeye gidersin, tatlım.
Gidecekdim.
Ziyaretine gidecekdim.
Harika bir gün geçirdim...
ve bunun için sana teşkkür etmeliyim.
Yatağa gel, tatlım.
Geliyorum.
Geliyor musun?
Evet.
Ne?
Yatağa geleceğini sanıyordum...
Geliyorum.
Yatağa geliyorum.
Peki sonra.
Herşey belli oldu.
Sadece hikayedeki tek bir şey belirsiz kaldı...
Bayan Dalloway'ın kaderine karar verilmeli.
Sen Laura Brown'sın.
Evet, ben Richard'ın annesiyim.
Tabii.
Ben Clarissa Vaughan.
Lütfen, içeri girin.
Arkadaşım Sally mutfakda...
kızımla beraber.
Bir parti veriyorduk.
Daha doğrusu, bir parti verecekdik.
Toronto'dan kalkan son uçağa yetişebildiğim için çok şanslıyım.
İşte Canavar.
Umarım doğru şeyi yapmışımdır.
Numaranızı bu telefon rehberinden buldum.
Evet, o onundu.
Pek sık konuşmazdık.
Bu korkunç bir şey, bu telefon...
Harika bir aile olabilirdik.
Richard'ın babası öldü.
Evet, çok genç yaşta kanserden öldü.
Ve Richard'ın kızkardeşi de öldü.
Açıkçası kendimi değersiz hissediyorum.
değersiz olduğunuza dair lanet düşünceler
Siz hayatta kalıuorsunuz... ve onlar kalamıyorlar.
Şiirleri okudunuz mu?
Oh evet...oh...aynı zaman da romanıda okudum.
Görüyorsunuz ya...
insanlar romanın zor olduğunu söylüyorlar...
Biliyorum.
Öyle söylüyorlar...
Biliyorum.
Beni romanında öldürmüş.
Bunu neden yaptığını biliyorum..
Acı veriyor, elbette,
Acı vermiyormuş gibi davranamam.
Fakat bunu neden yaptığını biliyorum.
Siz Richard'ı terkettiniz.
henüz o küçük bir çocukken.
Ben her iki çocuğumuda terkettim.
Onları yüzüstü bırakdım.
Bunun , bir annenin yapabileceği en kötü şey olduğunu söylüyorlar.
Bir kızınız var.
Evet.
Fakat Julia'nın babasıyla hiç tanışmadım.
Öyleyse bir çocuk istediniz.
Bu harika bir şey.
Çok şanslı bir kadınsınız.
Ait olmadığınız zamanlar vardır
ve siz kendinizi öldüreceğinizi düşünürsünüz.
Bir keresinde otele gitdim.
Gece geç saatlerde, bir plan yapdım.
Plana göre ailemi terkedecekdim...
ikinci çocuğum doğduğu zaman.
Ve yaptığım şeyde bu oldu.
Bir sabah kalkdım, kahvaltımı yapdım...
otobüs durağına gitdim, otobüse bindim.
Arkamda bir not bırakdım.
Kütüphanenin birinde bir iş buldum.
Kanada'da.
Bunu söylemek harika olacakdı.
Pişmanlık duyduğunuzu.
Kolay olacakdı...
Fakat, ne anlam ifade eder ki?
Pişman olmak ne ifade eder ki...
Eğer başka seçeneğiniz yoksa?
Bu gösterebileceğiniz tek şey.
İşte bu kadar...hiç kimse beni bağışlamayacak.
Bu ölümdü..
Ben yaşamı seçdim.
Neden paltonu çıkarmıyor sun?
Bir bardak çay isteyebileceğinizi düşündüm.
Aman Tanrım! Teşekkür ederim, canım.
Sanki odanı çalıyormuşum gibi hissediyorum.
Bütün yiyecekleri kaldırdık,
eğer açsanız,
Sizin için birşeyler hazırlayabilirim.
Oh, teşekkür ederim.
Nerede uyuyacaksınız?
Kanepenin üstünde.
Oh, özür dilerim.
İyi geceler, hayatım.
İyi geceler.
Sevgili Leonard...
hayata meydan okumak,
daima... hayata meydan okumak...
ve onu olduğu... gibi kabul etmek...
sonunda onu tanımak...
ve onu olduğu... gibi sevmek...
ve sonrada...
kaldırıp yerine koymak.
Leonard...
daima yıllar aramızda
daima yıllar...
daima aşk...
daima saatler...